| 2009 Türkiye Off-road Şampiyonası 5. yarışı yapıldı |
| Yazar Administrator | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Friday, 25 September 2009 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Sular seller gibi yarıştık
“Biraz yağmura ihtiyaç var.” dedi etap sorumlusu. “Toprak kupkuru, yarışa kadar biraz yağmazsa çok kırıcı bir etap olur.”
Ve ertesi gün İstanbul’u seller aldı götürdü. (Güvenlik açısından bu görevlinin adını gizli tutuyoruz.)
Tabii ki hava şartları ve zor arazi koşulları off-road yarışçılarını –hatta görevlileri- yıldırmaz sadece kamçılar, biliriz. Ama bu yarışta herkes son hazırlıklarını tamamlamaya çalışırken, bir yandan da dikkatle meteorolojiyi takip ediyordu. İstanbul’un farklı bölgelerini seller götürürken Şile yarış günü nasıl olacaktı?
Yarışçıların selle beraber start almaya itirazları yoktu gerçi, yanlış anlamayın. Ama sular seller gibi akan bir yarışta bazı kuraların ne şekilde yorumlanacağı konusu önemliydi. Organizasyon Komitesinden sızan bilgiler, sel suları ile sürüklenip, etaptaki bazı engelleri kolayca aşarak bir anda finişe gelen yarışçılara taviz verilmeyeceği yönündeydi. Ayrıca araçlarda homologe bir şişme bot bulundurulması uyarısı da yapılabilirdi. Bazı ekipler de vinçlerin yanı sıra araçların yanlarına eski lastikleri monte etme planları yapıyordu. Etapçılar da kara kara düşünüyorlardı, etabın bazı yerlerinde öyle dik inişler vardı ki, gerçekten dereler taşıp sel gelirse o bölgelerde yeni şelaleler ortaya çıkabilirdi.
Sonuçta korkulan olmadı. 13 Eylül günü Şile’de, İstanbul Off-Road Kulübü tarafından düzenlenen Türkiye Off-Road Şampiyonası 5. Yarışı uygun miktarda yağmurla ve selsiz start aldı .
Her sene iki sezon başlangıcımız olur off-road’da. İlki senenin ilk yarışı, ikincisi de uzuuun bir yaz arasından sonra kaldığımız yerden start alan sonbahar sezonunun ilk yarışı. Bu kez yeni katılımlarla start aldı bu ikinci başlangıç. 18 kayıtlı ekip vardı. Aroma, İnci Akü ve Birlas&Ağaoğlu ekipleri tam kadro ile start alırken, İstanbul’lu ve Ankara’lı yarışçıların dışında yeni isimler dikkat çekiyordu. Yeni kurulan bir off-road kulübü, TRAKOFF’dan gelen ekipler ilk kez start alacaklardı.
S1 sınıfında 6 araç start alıyordu. S2 sınıfı 3, S3 sınıfı 6 araçlık bir katılımla yarışa başlıyordu. S4 sınıfında ise 2 katılım vardı. Saat 11’de Koru Park’ın önünden normal etap startı ile yarışa başlayan ekiplerin ilk yarış durağı ise Üvezli’de Kapılı Etap oldu.
Pazar günü 3 farklı parkur hazırlamıştı İSOFF. Yarışmacıları rehavetten çıkartmak içinse tamamen yeni rotalar ilave etmişlerdi. BİRLAS sponsorluğunda koşulan Kapılı etap yine Üvezli’deydi, ama sürpriz: Bu kez tersten geçiliyordu. Sel uyarısını kaale almadan Seyirci alanını dolduran off-road’un inatçı izleyicileri ise yine 10. kapının orada yoğunlaştılar. Çünkü düzden de geçilse tersten de, en güzel görüntüler bu kapıda izlenebiliyordu.
Ulupelit Köyü çevresinde koşulan KC Hilites etabı bıçak sırtı kanalları, balçık hız geçişleri ve dimdik rampaları ile yarışçılara tamamen yeni 13.89 kilometrelik bir dayanıklılık etabı sunuyordu. Özellikle kırık dallarla, kaygan yapraklarla kaplı, yer yer 45 derece eğimli orman içi iniş yarışçılar için zorlayıcı olacaktı.
Yeşilvadi tarafında düzenlenen 8,67 kilometre uzunluğundaki K&N etabı ise hıza elverişli düz alanlar kadar aracın önünü görmeden gitmek zorunda kalacağı kıvrımlı trophy tarzı patikalardan oluşuyordu.
Kapılı etap seyircilere gerçekten bekledikleri her şeyi verdi. Stres, heyecan, kovalamaca, uçarak geçme, devrilme, çekilme… Dimdik bir setle yükselen 10. kapı farklı uçuşların test edildiği yer oldu, tüm bu uçuşlar da seyirciler tarafından çılgınca alkışlandı. Kapıyı aşarken takla atanlar ve çekilenler de teselli alkışları ile mükâfatlandırıldı.
İhraç olacak ekibin ayağına komiser gelirmiş
18. ve 19. kapıya da İnci Akü Takımından Ahmet Tınkır – Rafet Yılmaz ekibi damgasını vurdu. Cherokee’sindeki elektrik sorunu nedeni ile devamlı stop eden Tınkır, 3 turda da etabın yaramaz çocuğu olarak diğer yarışçıları deli etti. Kurallar gereği bir ekip, ancak önündeki yarışçı kapı içinde hareketsiz kalırsa kapıyı hakem kararı ile atlama hakkına sahip. Suzuki G. Vitara’sı ile etapta Tınkır’ı yakalayan Güneş Top – Mustafa Kemal Baş ekibi, Tınkır kapıda hareketsiz kalınca kapıyı atlamak için hamle yaptı, tam o anda Tınkır tekrar harekete geçti. Güneş Top kapıya geri döndü ama bu sefer Tınkır’ın aracı yine stop etti. O ara etap içinde en sık rastlanan görüntü şöyleydi: Tınkır önde, onu bir sonraki kapıya gelmeden sağından solundan geçmek isteyen 4-5 yarışçı salkım saçak arkasında. Tüm bu dur kalklara rağmen Tınkır etabı bitirmeyi başardı. Bu etapta en iyi zaman 8.57 ile S3’de Mitsubishi Pajero ile yarışan Birlas&Ağaoğlu takımından Hakkı Ağaoğlu – Caner Akkafa ekibinin oldu. İkinci en iyi zaman, 9.19 ile S1’de Suzuki Vitara ile yarışan Arda Özkıyıcı - Eser Hanlı ekibinden, 3. en iyi zamansa 9.21 ile S3’de Jeep Wrangler ile yarışan Cemil Islıkçı – Selçuk Akkafa’dan geldi. Aroma Off-Road Takımı’nda Suzuki G. Vitara ile yarışan Saim Tekin – Nuri Peri direksiyon kutusunun kırılması ile yarışı terk etmek zorunda kalırken, İnci Akü Off-Road Team’de Mitsubishi Pajero ile yarışan Ali Gökhan Yazıcı – Tarık Sağlam ekibi etap içinde çekilince etaptan ihraç edildiler. Ekip yarışın diğer etaplarından aldığı puanlarla arayı kapatıp kupa almayı başardı.
1. Etabı tamamlayıp 2. Etaba resmi geçiş yapamayan bir ekip ise yarıştan ihraç edilen 7 numaralı Ümit Güvendik – Sabri Bilen oldu.
2. Etap yoldan çıkmaların, taklaların ve mekanik arızaların etabı oldu. Aroma Off-Road Takımı’ndan Ali Doğaner – Selçukhan Altınordu’nun Suzuki G. Vitara’sı, önce yapraklar arasında gizli kalmış bir ağaç kökünde lastiğini parçaladı. Aracını kontrol etmekte zorlanan Doğaner, derin kanallarla yarılmış parkurda bir anda kendini etap dışında iki ağaç arasına sıkışmış buldu. Bulunduğu yerden kurtulamayan Doğaner – Altınordu için yarış o noktada bitti. 5 kapı numaralı Cherokee ile yarışan Mustafa Demirci – Kamil Demirci ekibi rot kolunu koparıp finişe 500 metre kala yarışı terk etmek zorunda kalırken, 1 kapı numaralı Mitsubishi Pajero ile yarışan Birlas&Ağaoğlu takımının yarışçısı Volkan Gönülalan – Necmi İnan elektrik arızası ile yarış dışı kaldılar. Yolu kapayan Gönülalan’ın yanından geçmek isteyen Nihat Keskin – Yasemin Toker’in Suzuki Samurai’i aldığı sert darbelerle tanınmaz hale geldi. (Bir yoruma göre de; Keskin her yarıştan sonra, aracın orasını burasını değiştirip, ilaveler yaptığı için araç zaten yarışa başlarken de tanınmayacak haldeydi. Aracın nüfus kâğıdında Suzuki Samurai olduğu yazıyor ama kanıtlamak için 2 şahit gerekebilir.)
Jeep CJ8’i ile ilk kez bir ulusal yarışa katılan Tarık Gökbay – Bülent Göktekin ise heyecanla başladıkları yarışı heyecanlı bir şekilde noktaladılar. Yarışın tek taklası onlardan geldi. (Aslında bu konuda da çelişkili ifadeler var. Tanıklar Gökbay’ın etap içinde iki ayrı yerde takla attığını, ilkinde aracını düzelten ekibin az ilerde tekrar takla attığını ileri sürerken, Gökbay ısrarla tek takla attığını savunuyor. İkisi de haklı olabilir. Belki de Gökbay etap içinde takla ata ata birkaç kilometre ilerledi ve görevlileri yanılttı.)
S3’de yarışan İnci Akü Takımından Ali Gökhan Yazıcı – Tarık Sağlam ekibi 23.27 ile hem S3’ün hem de etabın en iyi derecesini yaparken, ikinci iyi zamanı 23.34 ile yine S3’den Nihat Keskin – Yasemin Toker gerçekleştirdi. S1’in en iyi zamanı ve etabın 3. en iyi zamanı 24.20 ile Arda Özkıyıcı – Eser Hanlı’dan geldi. S2’de en iyi zamanı ise – 25.15 ile Güneş Top – Mustafa Kemal Baş yaptı. Bu ikilinin kendi sınıflarında bundan sonraki etapların da en iyi derecelerini yapacakları kesindi, çünkü sınıflarında başka yarışçı kalmamıştı.
2. Etap tamamlandığında yarışı bitirecek şanslı 11 ekip de belirlenmişti. S2’de Güneş Top – Mustafa Kemal Baş ikilisi yalnız kalırken, S4’de yarışa devam eden kimse kalmamıştı. S1 ve S3’de rekabet devam ediyordu.
3. Etabın sonunda Ali Gökhan Yazıcı – Tarık Sağlam 11.58 ile en iyi etap zamanını yaptılar. S1’de ise Suzuki Vitara’ları ile Çorlu’dan ilk kez yarışa katılan Ünsal Akın – Sevgin Atabey ekibi en iyi sınıf derecesini yaptı.
Yarışın ikinci kısmında ekipler kapılı etapları ve dayanıklılık etaplarını tekrar ettiler. Tek fark sayılarının iyice azalması ve araçlarının çamurdan görünmez hale gelişiydi. Ekipler sona yaklaşırken etabı daha iyi tanımanın getirdiği tecrübe ile zamanlarını da daha aşağı çektiler. Kapılı etabın en iyi derecesini bu kez 7.52 ile S3’den Nihat Keskin – Yasemin Toker gerçekleştirdi. S1’de ise Ünsal Akın – Sevgin Atabey ekibi en iyi dereceyi gerçekleştirdi. 5. Etapta bu kez S3’de Ahmet Tınkır – Rafet Yılmaz, S1’de ise Arda Özkıyıcı – Eser Hanlı en iyi dereceleri yaptılar. 6. Etapta S3’den Hakkı Ağaoğlu – Caner Akkafa öne çıkarken, S1’de en iyi zaman yine Özkıyıcı – Hanlı ikilisinin oldu. Tüm bu etapları tamamlamayı başaran Güneş Top – Mustafa Kemal Baş ise tek yarışçı olarak S2’nin en iyi derecelerini yaptılar.
Genel Klasman’da ilk 3’e dört ekip girdi.
Gün sonunda yarışın Sınıf birinciliklerini S1’de Arda Özkıyıcı – Eser Hanlı ekibi, S2’de Güneş Top – Mustafa Kemal Baş ekibi, S3’de Hakkı Ağaoğlu – Caner Akkafa ekibi kazandı.
En iyi üç dereceyi paylaşan dört ekip de S3’den çıktı. Birlas&Ağaoğlu takımından Hakkı Ağaoğlu – Caner Akkafa birincilik kupasına sahip olurken, 2. Nihat Keskin – Yasemin Toker ekibi oldu. 3.’lük kupası da aynı puanı toplayan iki ekip tarafından paylaşıldı. Cemil Islıkçı - Selçuk Akkafa ile İnci Akü Off-Road Takımından Ali Gökhan Yazıcı – Tarık Sağlam 3.’lük kürsüsüne birlikte çıktılar. Sonuçların keyifli bir tarafı da baba oğul Akkafa’ların farklı ekiplerde ilk üçe girmeleriydi.
Ali Gökhan Yazıcı – Tarık Sağlam ekibi aldıkları bu dereceyle 2009 Türkiye Off-Road Şampiyonası Genel Klasman liderliklerini sürdürürken 3 – 4 Ekim tarihinde Kocaeli’nde yapılacak Şampiyona’nın 6. Ayağına da moral desteği aldılar.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
